Bir sevdanın onulmaz yangınlığındayım.
Hani canım kalsın gideyim denilen bir zamana.
Sensiz geçen ömrüm akıp gider benliğime,
Tutmazsan biçareliğimi, bedenimin avunmalarında.
Yazgımız selasız bekleyişin,
Kefen giyinmiş gecelerinde kalır.
Aradım her yerlerde sensizliğin acısını.
Sevmen ölümdü yokluğumun çizgilerinde.
Bir adıydı yüzümün utanmadan kalışım.
Sen yoksa beni sevmiyor musun?
Bu oysa benim bir avuntum,
Seni sevemeyen ben…
Hücrelerimde kanını hissederken,
Ilık ılık akarken sen bana,
Kaç huzur gecesi sendin bilinmezliğin.
Bilinmeden gecen anlarımın ağrıları çökmüşken,
Ve ızdırabı yüzüne bakamayışım.
Sevenim, sevmelerde kalır sensiz,
Derdim birçoğu zaman mısralarda.
Dizlerinin şefkatinde asılsın başım,
Çekilsin benliğimin esareti.
Hala bekleyişinde çaresiz bu kulun.
Hiçbir tadı yok gözlerinden uzakların,
Sana nasıl gelirim ben,
Elini tutan umudum, düşüyor uçurumlardan.
Hadi ben umutsuzum, ya sen neden bekliyorsun.
Gelemez misin can çekişlerimin sabahı,
Gözlerim kapanıyor oysa seni düşlüyorum,
Sensiz olmasını istemediğim bir huzurun kıyısında.
Hep sana umutlanıyorum kıyısından uzak bir umutsuzluğun…
Sana sevmenden bir damla gözyaşı,
İşte esirinim yine hep kapında…
18.06.2008
Bilge Kağan KEÇİCİ |
|
| Bu şiir 223 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa » Bilge Kağan Keçici 
