Kış akşamında, yüreğim kar tanesi.
Kalmışım öyle bir başıma.
Başım dedimde karlanmış bazı yerler.
Ölüm ne uzak, ne de yakın.
Gelse hoş geldin diyebilir miyim ki?
Buyur etsem, ne ikram ederim ki?
Acep çaresizliğim çok mu yavan olur.
Tabi misafir bereketiyle gelir desem,
Ey kul ne getirdin bana?
Cevap verir dinler mi ki?
Dese selam olsun sana,
Binlerce kez başım üstüne.
Saçlarım aklanıp,
Gözlerde bin kez perdeler açılmadan:
Desem Ehad!
Ocak 2006
Bilge Kağan KEÇİCİ
|
|
| Bu şiir 167 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa » Bilge Kağan Keçici 
